Renault Captur I – dane techniczne, wymiary, silniki

Pierwsza generacja Renault Captur (oznaczenie kodowe J87), produkowana w latach 2013–2019, to miejski crossover oparty na platformie modelu Clio IV, ale z podniesionym prześwitem wynoszącym 170 mm i modułowym wnętrzem. Samochód występował z silnikami benzynowymi i wysokoprężnymi o mocy od 90 do 150 KM, oferując przestronność i wszechstronność w segmencie B. Wszystkie istotne parametry techniczne, szczegółowe wymiary nadwozia oraz charakterystykę folderu silnikowego znajdziesz w dalszej części zestawienia.

Geneza i pozycja modelu na rynku

Renault Captur I powstał jako odpowiedź na rosnące zapotrzebowanie kierowców poszukujących auta łączącego zwinność auta miejskiego z wyższą pozycją za kierownicą i większą funkcjonalnością. Konstruktorzy wykorzystali sprawdzoną platformę B, ale całkowicie przeprojektowali nadwozie, tworząc hatchbacka o długości 4122 mm i rozstawie osi 2606 mm. Taki zabieg pozwolił uzyskać przestronną kabinę przy zachowaniu kompaktowych wymiarów zewnętrznych.

W gamie znajdowały się liczne warianty wyposażenia, począwszy od bazowej wersji Life i Zen, przez dynamiczny XMOD oraz limitowane edycje jak Helly Hansen czy Night&Day, aż po topową Initiale Paris. Model przeszedł delikatny lifting na rok 2017, a w 2018 roku wprowadzono do oferty zmodernizowane jednostki napędowe 1.3 TCe, które znamionowały odejście od starszych konstrukcji 1.2 TCe. Dzięki przesuwnej i dzielonej w układzie 1/3 – 2/3 kanapie, pojazd można było łatwo skonfigurować pod kątem przewozu większych bagaży lub maksymalizacji przestrzeni dla pasażerów.

Dane techniczne i wymiary nadwozia

Analizując dane techniczne Renault Captur I, od razu rzuca się w oczy umiejętność łączenia przez inżynierów zwartej bryły z funkcjonalnością. Szerokość całkowita auta bez lusterek wynosi 1778 mm, co w połączeniu z wysokością całkowitą sięgającą 1566 mm zapewnia stabilne prowadzenie i łatwość manewrowania w mieście. Średnica zawracania na poziomie 10,4 metra to rezultat typowy dla platformy Clio, ułatwiający parkowanie w zatłoczonych aglomeracjach.

Wymiary zewnętrzne przekładają się bezpośrednio na litraż bagażnika wynoszący w podstawowej konfiguracji 377 litrów. Po złożeniu oparcia kanapy przestrzeń ładunkowa rośnie do 1235 litrów, co było jednym z wyróżników na tle konkurencji. W późniejszych rocznikach, po zmianach konstrukcyjnych podłogi bagażnika, pojemność minimalna wzrosła do 422 litrów, a maksymalna do 1363 litrów.

Pojemność bagażowa i masa

Masa własna Captura I wahała się w zależności od zastosowanego silnika oraz dodatków wyposażenia. Dla wersji benzynowej 0.9 TCe bez opcji masa minimalna pojazdu gotowego do jazdy wynosi 1164 kg, a dopuszczalna masa całkowita (DMC) rozpoczyna się od 1658 kg. Ładowność waha się od 471 kg do 557 kg, co jest wystarczającą wartością dla pięcioosobowej rodziny z bagażem na weekend.

Zwis przedni pojazdu liczy 883 mm, a zwis tylny 650 mm, co – w połączeniu z prześwitem wynoszącym 170 mm – pozwalało na swobodny wjazd na krawężniki i nieutwardzone, gruntowe drogi dojazdowe. Zbiornik paliwa mieści 45 litrów benzyny lub oleju napędowego, co przy deklarowanym niskim spalaniu zapewniało zadowalający zasięg.

Tabela wymiarów i mas

Porównanie podstawowych gabarytów i wybranych danych masowych przedstawia się następująco:

Jakie silniki przewidziano w Renault Captur I?

Gama folderu silnikowego opierała się na konstrukcjach z bezpośrednim i wielopunktowym wtryskiem paliwa, w tym technologią Common-Rail dla diesli. Pod maskę trafiały przede wszystkim trzycylindrowe motory benzynowe serii Energy TCe (0.9) oraz czterocylindrowe TCe (1.2, 1.3), a także wysokoprężny dCi o pojemności 1.5 litra. Wszystkie jednostki spełniały normę emisji spalin Euro 6, a najpóźniejsze roczniki homologowano według protokołu WLTP.

W zależności od wersji napędowej moment obrotowy przenoszono na koła przednie za pośrednictwem manualnej skrzyni biegów o 5 lub 6 przełożeniach bądź też skrzyni automatycznej EDC (dwusprzęgłowej) o 6 biegach. Najsłabsza odsłona 0.9 TCe generowała moc 90 KM i moment 135 Nm, oferując przy tym ekonomiczne spalanie w cyklu mieszanym na poziomie od 3,8 do 4,2 litra na 100 km według ówczesnej normy NEDC.

W silniku 1.3 Energy TCe FAP o mocy 150 KM maksymalny moment obrotowy wynosi 220 Nm przy 1750 obr./min., a prędkość maksymalna sięga 180 km/h.

Jednostki benzynowe TCe

Podstawę napędową przez cały okres produkcji stanowił silnik 0.9 Energy TCe o pojemności 898 cm³ i mocy 90 KM. Wtrysk wielopunktowy oraz turbodoładowanie pozwalały uzyskać maksymalny moment obrotowy wynoszący 135 Nm, dostępny już od 1500 obr./min. Z manualną skrzynią o 5 przełożeniach sprint do setki zajmował od 9,5 do 12,3 sekundy w zależności od masy i ogumienia.

Większy benzynowy motor 1.2 TCe o pojemności skokowej 1197 cm³ dostarczano w dwóch wariantach mocy: 118 KM (87 kW) oraz 120 KM (88 kW). Moment obrotowy wynosił tu 190 Nm i był osiągany przy 2000 obr./min. W połączeniu z przekładnią automatyczną EDC jednostka zapewniała przyspieszenie 0-100 km/h w 9,2 s oraz prędkość maksymalną utrzymywaną na poziomie 180 km/h.

Topową konstrukcją benzynową w późnym okresie produkcji stał się czterocylindrowy 1.3 Energy TCe FAP o pojemności 1333 cm³. Oferowano go w dwóch specyfikacjach: 130 KM i 150 KM. W mocniejszym wydaniu motor rozwijał 220 Nm, a przyśpieszenie od 0 do 100 km/h wynosiło 8,2 s, co stawiało tego Captura w rzędzie dynamicznych crossoverów segmentu B. Średnica cylindra wynosiła 72 mm, a skok tłoka 81,4 mm przy stopniu sprężania 9.50:1.

Wysokoprężne dCi

Osoby preferujące oszczędną eksploatację na trasie wybierały wariant z silnikiem 1.5 dCi. W zależności od rocznika i wersji wyposażenia rozwijał on moc 90 KM lub 110 KM. Maksymalna prędkość obrotowa dla uzyskania mocy znamionowej wynosiła 4000 obr./min., natomiast solidny moment rzędu 190–220 Nm dostępny był już od 1750 obr./min. Zużycie paliwa poza miastem według normy NEDC dla tego silnika oscylowało wokół 3,4–3,5 l/100 km.

Wyposażenie podnoszące bezpieczeństwo i komfort jazdy

Wszystkie Captury pierwszej generacji posiadały w standardzie system ABS, sygnał niezapiętych pasów, przednie poduszki powietrzne kierowcy i pasażera oraz kurtyny powietrzne. Zastosowanie mocowań fotelików ISOFIX ułatwiało montaż siedzisk dziecięcych, a aktywny system wspomagania nagłego hamowania z funkcją wykrywania pieszych i rowerzystów był dostępny wraz z wyższymi pakietami lub po liftingu. System awaryjnego utrzymywania pasa ruchu (ELKA) oraz funkcja inteligentnej zmiany prędkości (ISA) stanowiły uzupełnienie zaawansowanych asystentów ADAS.

Za codzienną wygodę odpowiadały w dużej mierze lusterka boczne elektrycznie sterowane i podgrzewane, wyposażone w czujnik temperatury zewnętrznej. W kabinie montowano filtr kabinowy węglowy, konsolę środkową z nawiewem do tyłu oraz szyby przednie i tylne regulowane elektrycznie z włącznikiem impulsowym. W wersji evolution TCe 100 Eco-G znajdował się system multimedialny openR link z ekranem 10,4 cala i aktualizacją oprogramowania over the air, co w tamtym segmencie rynkowym uchodziło za półkę wyższego przedziału.

W autach wyposażonych w manualną klimatyzację kryterium techniczne niezbędne do jej zamówienia było domyślnie spełnione już na etapie produkcji. Funkcja ECO pomagała zapanować nad spalaniem w ruchu miejskim, a system wspomagania ruszania pod górę chronił przed stoczeniem się auta na wzniesieniu. Czujniki parkowania tyłem oraz kamera cofania ułatwiały manewry, szczególnie przy wąskich uliczkach i w zatłoczonych dzielnicach.

Nie zabrakło także przygotowania do instalacji alkomatu, fabrycznego ograniczenia prędkości do 180 km/h i funkcji połączenia alarmowego e-Call. Dzięki składanemu kluczykowi i centralnemu zamkowi obsługa drzwi i bagażnika była intuicyjna. Układ ten wspierał codzienną eksploatację pojazdu bez konieczności sięgania po dodatkowe akcesoria zabezpieczające.

Pakiet komfort i multimedia

W zależności od konfiguracji Captura I na liście wyposażenia znalazły się następujące elementy:

• kierownica pokryta skórą ekologiczną i manualna regulacja fotela kierowcy wzdłużna, oparcia oraz wysokości,
• oświetlenie sufitowe z dwoma punktami oraz lusterka w osłonie przeciwsłonecznej bez oświetlenia,
• wyświetlacz wskaźników i zegarów 7 cali z komunikatami w języku polskim,
• światła full LED „pure vision” i odrębny uchwyt na światła do jazdy dziennej LED,
• system kontroli zmęczenia kierowcy (DDAW) i czujnik zmierzchu aktywujący automatycznie oświetlenie,
• stalowe obręcze kół typu Flexwheel w rozmiarze 17 cali oraz wzór felgi nymphea.

Jak wypadają osiągi i spalanie poszczególnych odmian?

Osiągi Renault Captur I ściśle korespondują z zastosowaną jednostką napędową i typem skrzyni biegów. Trzycylindrowy 0.9 TCe o mocy 90 KM rozpędzał auto maksymalnie do 171–175 km/h, osiągając setkę w czasie od 9,8 s do 12,3 s. Dla tej jednostki deklarowane średnie spalanie NEDC wnosiło od 3,7 do 3,9 l/100 km, a emisja CO2 plasowała się na poziomie 95–99 g/km.

Wersja 1.2 TCe 120 KM z automatyczną przekładnią EDC charakteryzowała się przyspieszeniem 0-100 km/h w 9,2 s. Zużycie paliwa w cyklu mieszanym zaczynało się od 3,8 l/100 km, co przy zbiorniku 45 litrów dawało teoretyczny zasięg przekraczający 800 km. Z kolei 1.3 TCe 150 KM w trybie mieszanym według WLTP spalał 5,7 l/100 km, emitując 129–131 g CO₂ na każdy kilometr.

Silniki diesla 1.5 dCi z wtryskiem Common-Rail i momentem sięgającym 220 Nm zapewniały najodleglejszy zasięg na jednym tankowaniu, często sięgający 820 km. Zużycie w mieście nie przekraczało 4,0 l/100 km, a poza terenem zabudowanym potrafiło spaść do 3,4 l. Dzięki temu Captur I z tym motorem sprawdzał się idealnie jako auto dla osób pokonujących długie trasy do pracy.

Różnice w wyposażeniu i opcje personalizacji

Klienci mogli przebierać w opcjach decydujących o wyglądzie zewnętrznym i funkcjonalności. W standardzie auta otrzymywały jednokolorowe nadwozie, ale za dopłatą oferowano dwukolorowe malowanie. Klamki drzwi lakierowane w kolorze nadwozia oraz czarne lusterka boczne nadawały Caturowi zdecydowanego, młodzieżowego charakteru. Oświetlenie podwozia zapalane zbliżeniowo czy terenowe orurowanie ozdobne dało się zamawiać oddzielnie, co podnosiło wizualną atrakcyjność.

Wewnątrz można było zamówić podgrzewane fotele przednie, tekstylne dywaniki podłogowe Alpine Esprit lub klasy Premium, a także gumowe zamienniki przydatne w trudnych warunkach atmosferycznych. Dla aktywnych rodzin przygotowano wielofunkcyjny organizer na przednim siedzeniu, organizer do bagażnika oraz zabezpieczenie tylnego siedzenia. Osoby przewożące rowery wybierały bagażniki montowane na haku holowniczym na dwa lub trzy jednoślady, a także dedykowane platformy na 13-stykowy hak.

W kwestii transportu największy boks dachowy Renault oferował pojemność 630 litrów przy długości całkowitej auta wynoszącej 4239 mm dla najdłuższej wersji, co pozwalało zmieścić sprzęt narciarski na wyjazd dla całej rodziny.

Widoczność i oświetlenie wspierały reflektory full LED „pure vision” oraz charakterystyczny uchwyt na światła do jazdy dziennej LED. Prowadzący mógł skorzystać z możliwości dezaktywowania systemów ADAS, jeśli na przykład częste ostrzeżenia w gęstym ruchu miejskim okazywały się zbyt intensywne. Za bezpieczeństwo ogniowe w kabinie po stłuczce dbała funkcja odłączenia poduszki powietrznej po stronie pasażera.